Na początku lat trzydziestych przeprowadzono badania nad opracowaniem najodpowiedniejszego malowania dla lotnictwa. Wynikiem tego zatwierdzono dwa podstawowe warianty.
Pierwszy polegał na pokryciu górnych, bocznych i dolnej powierzchni kadłuba kolorem khaki, natomiast dolne powierzchnie skrzydeł i stateczników poziomych miały kolor jasnobłękitny. Stosowano go na samolotach z PZL, LWS.

W wariancie drugim zastosowano trójkolorowy kamuflaż na bocznych i górnych powierzchniach. Polegał na pomalowaniu samolotu w nieregularne plamy ułożone symetrycznie względem osi podłużnej składający się z kolorów jasnooliwkowego, ciemnooliwkowego i khaki. Dolne powierzchnie malowano na kolor srebrny, a w przypadku samolotów myśliwskich na jasnobłękitny. Stosowany na samolotach Lublin XIII (o nieregularnych liniach, oraz na Potezach XXV i niektórych P-11c o ostrych krawędziach.

 

Samoloty szkolne i sanitarne malowane były w całości w kolorze khaki, srebrnym lub kremowym.

Lotnictwo Morskie - Morski Dywizjon Lotniczy.

Samoloty pochodzące z importu pozostawione zostały w oryginalnym kamuflażu, natomiast samoloty produkcji krajowej zostały pomalowane kolorem szarozielonym "morskim" . W samolotach Lublin R-XIII dolne powierzchnie płata i stateczników pomalowano srebrnym kolorem, a elementy metalowe pozostawiono w naturalnym kolorze metalu.